FAQ — najczęściej zadawane pytania

Kilka sposobów na start — wybierz jeden:

• Zrób krótki test „Jaki jest mój poziom?” (wymaga klawiatury MIDI) — znajdzie Twój poziom i od razu otworzy właściwe ćwiczenie.
• Przejdź Kurs — prowadzona ścieżka od absolutnych podstaw do pierwszych akordów i piosenek.
• Przejrzyj gotowe zestawy ćwiczeń i wybierz coś dla siebie.
• Chcesz poznać wszystkie akordy? Zacznij od strony Poziomy: to siatka wszystkich typów akordów × przewrotów, którą zaliczasz komórka po komórce.

Po kilku ćwiczeniach Panel zacznie podpowiadać, co ćwiczyć dalej.

Zacznij od Kursu. Nie zakłada żadnego doświadczenia: białe klawisze i alfabet muzyczny, potem czytanie pięciolinii, potem pierwsze akordy — a co kilka akapitów klikane ćwiczenie.

Nie masz jeszcze klawiatury? Wypróbuj ćwiczenia „bez pianina” na stronie głównej — nazywanie nut i akordów na pięciolinii oraz trening słuchu.

PianoKitty to przeglądarkowa aplikacja do ćwiczenia akordów, gam, przewrotów, progresji akordowych i piosenek. Podłącz klawiaturę MIDI, a każdy zagrany akord jest oceniany natychmiast — poprawne dźwięki przesuwają ćwiczenie dalej, błędy pokazują, co poprawić.

Każde ćwiczenie jest linkiem, który możesz wysłać dalej. Ustaw parametry w Ustawieniach (albo weź gotowy zestaw) i ćwicz z metronomem, serduszkami, seriami i statystykami.

Tak, wszystko w aplikacji. Nie trzeba się rejestrować ani podawać emaila. Konto jest opcjonalne i dodaje synchronizację między urządzeniami oraz funkcje społecznościowe.

Nie. Aplikacja działa anonimowo, a postępy zapisuje w przeglądarce. Konto dodaje synchronizację postępów między urządzeniami, funkcje społecznościowe (znajomi, nauczyciele, tablica aktywności) i historię sesji na serwerze.

Tak — Kurs to jedna prowadzona ścieżka: białe klawisze → czytanie pięciolinii → interwały → pierwsze trójdźwięki → lewa ręka → piosenki, z ponumerowanymi ćwiczeniami po drodze.

Do ćwiczenia temat po temacie służą zestawy ćwiczeń, pogrupowane według tematu.

Kilka propozycji na start:

• Pojedyncze dźwięki na białych klawiszach (także w Kursie).
• Trójdźwięki C-dur, F-dur, G-dur w postaci zasadniczej.
• Nazywanie nut na pięciolinii — działa bez pianina.
• Zestawy z kluczem wiolinowym i trybem dziecięcym na stronie zestawów.

Albo nie wybieraj wcale: z klawiaturą MIDI test poziomu dobierze trudność za Ciebie.

Zrób adaptacyjny test poziomu — podnosi i obniża trudność w trakcie gry, a na końcu ustawia ćwiczenie dopasowane do Ciebie. Ocenia to, co grasz, więc wymaga klawiatury MIDI.

Strona Poziomy pokazuje obraz długoterminowy: siatkę wszystkich typów akordów × przewrotów, pokolorowaną Twoimi ukończeniami i celnością.

Ćwiczenia to kombinacje parametrów — typy akordów × tonacje × przewroty × ręce × tempo × kolejność — co daje około 70 tryliardów różnych ćwiczeń. Pełne wyliczenie znajdziesz na stronie liczb.

Tak. Trzy aktywności nie wymagają instrumentu:

• Nazywanie — pytania wielokrotnego wyboru o akordy i nuty na pięciolinii (odpowiadasz klikając albo klawiszami 1–9).
• Trening słuchu — słuchasz i rozpoznajesz, co zagrano.
• Posłuchaj i powtórz — gra na pamięć, w której melodię odtwarzasz na klawiaturze ekranowej.

Ćwiczenia „pianinowe” też można przeglądać i odsłuchiwać bez instrumentu — ocenianie zacznie działać po podłączeniu klawiatury.

MIDI to standardowy cyfrowy język, którym klawiatury mówią: „ten klawisz nacisnięto, z taką siłą, teraz puszczono”. Prawie każde pianino cyfrowe i keyboard z ostatnich dekad go obsługuje, zwykle przez kabel USB. Aplikacja słucha tych komunikatów, żeby ocenić grę — mikrofon nie jest używany.

MIDI jest potrzebne tylko do ocenianej gry na pianinie — tak aplikacja „słyszy” Ciebie. Z pianinem akustycznym nadal możesz:

• ćwiczyć razem z ćwiczeniami (aplikacja pokazuje odpowiedź, Ty ją grasz),
• robić wszystkie aktywności bez pianina (nazywanie, trening słuchu),
• postawić tanią klawiaturę MIDI obok pianina akustycznego do ocenianych ćwiczeń.

Aplikacja nie nasłuchuje przez mikrofon.

Dowolny keyboard lub pianino cyfrowe z portem USB (często opisanym „to host”) albo klasycznym MIDI out i interfejsem, jeden kabel USB i przeglądarka obsługująca Web MIDI: Chrome, Edge, Opera lub Brave. Firefox też zadziała, ale najpierw poprosi o zainstalowanie małego dodatku z uprawnieniami. Safari nie obsługuje Web MIDI. Sama aplikacja PianoKitty nie wymaga instalacji.

Zadziała każdy instrument z MIDI — marka nie ma znaczenia. Orientacyjnie:

• 61+ klawiszy w zupełności wystarcza do wszystkich ćwiczeń;
• 88 ważonych klawiszy, jeśli równolegle rozwijasz technikę klasyczną;
• używane pianino cyfrowe z niższej półki to dobry start.

Otwórz stronę diagnostyki MIDI: pokazuje wykryte urządzenia i zdarzenia na żywo — naciśnij klawisz, a powinien natychmiast się pojawić.

Ikona wtyczki w nagłówku aplikacji pokazuje ten sam status: szara = brak urządzenia, zielona = podłączone, a gdy przychodzą dźwięki, pulsuje. Kliknięcie prowadzi do diagnostyki, z wyjątkiem przeglądarek bez Web MIDI, takich jak Safari: tam ikona jest przyciemniona i nie reaguje.

Safari nie obsługuje Web MIDI, więc oceniana gra na pianinie nie usłyszy tam Twojej klawiatury. Opcje:

• na komputerze — użyj Chrome, Edge lub Opery (Firefox też zadziała, ale najpierw zainstaluje mały dodatek z uprawnieniami);
• na iPadzie/iPhonie — przeglądarka z App Store z wbudowaną obsługą Web MIDI, na przykład „MIDIWeb Browser” albo „Web MIDI Browser”. Nie testowaliśmy ich z PianoKitty;
• cała reszta (nazywanie, trening słuchu, przeglądanie) działa w Safari normalnie.

Szczegóły i linki na stronie MIDI.

Tak, i nic nie trzeba pobierać ze sklepu: otwórz PianoKitty w przeglądarce i dodaj je do ekranu głównego. Kroki dla Androida (Chrome) oraz iPhone’a i iPada (Safari) są na stronie Aplikacja mobilna.

Zainstalowana aplikacja ma własną ikonę, działa na pełnym ekranie i może wysyłać przypomnienia o ćwiczeniu; na iPhonie i iPadzie przypomnienia działają tylko z zainstalowanej aplikacji. Nazywanie i trening słuchu działają na telefonie, a oceniane ćwiczenia na pianinie nadal wymagają klawiatury MIDI.

To odznaka serii dni — kolejnych dni z ćwiczeniami. Zielony znaczy, że dzisiejsze ćwiczenie jest już zaliczone (seria bezpieczna); zmienia się na pomarańczowy po przekroczeniu dziennego celu minut (ustawianego w Ustawieniach).

Dwa inne liczniki wyglądają podobnie, ale znaczą co innego: liczba przy 🔥 na dolnym pasku to seria poprawnych odpowiedzi w bieżącej sesji, a serduszka należą do trybu gry.

Prawie każdy element ekranu ćwiczenia to przełącznik w Ustawieniach: nazwa akordu, podpowiedzi (kulki), klawiatura ekranowa, tablica akordów, notacja (pięciolinia albo nazwy akordów), palcowanie, pasek przewrotu…

Najszybciej: skróty klawiszowe (B kulki, K klawiatura, H podpowiedzi, F palcowanie, N notacja) albo przytrzymanie danego elementu. W trybie pełnoekranowym górny i dolny pasek chowają się same; najedź myszą na krawędź ekranu, żeby je odsłonić.

Naciśnij I w trakcie ćwiczenia, żeby otworzyć panel informacji o akordzie — interwały, stopnie gamy, palcowanie i teoria dla bieżącego akordu.

Każdy akord ma też stałą stronę informacyjną (np. /c/Cmaj dla C-dur), którą można wyszukać, udostępnić lub dodać do zakładek.

Pełna lista jest w Pomoc → Skróty. Na początek:

• Spacja pokazuje odpowiedź, Enter następny akord;
• M metronom, G tryb gry, J gra Jumper;
• Q/W tonacja o półton, A/S tonacja po kole kwintowym;
• ←/→ zmiana przewrotu, P otwiera Ustawienia.

M włącza metronom; przyciski ± (albo przeciągnięcie liczby BPM) zmieniają tempo. W Ustawieniach ustawisz też:

• Metrum — akcent mocnej miary 4/4, 3/4 lub 6/8;
• Tempo progresywne — klasyczne „schodki tempa”: zaczynasz wolno, a aplikacja sama podnosi tempo po czystych powtórzeniach i cofa o krok po pomyłce.

Tak. Opcja ręka (Ustawienia) ocenia prawą, lewą albo obie ręce — z konfigurowalną rolą lewej ręki (ten sam akord, sama pryma, oktawy, kwinty…).

Podział klawiatury (/ w trakcie ćwiczenia) ocenia tylko jedną stronę klawiatury, a druga zostaje wolna — przydatne, gdy nauczyciel gra razem z uczniem albo przy ćwiczeniach jednej ręki na wspólnym instrumencie.

Tak — ćwiczenia z piosenkami mają przyciski transpozycji: pół tonu, cały ton albo kwintę w górę/w dół. Przydatne do dopasowania do skali głosu albo ćwiczenia tej samej piosenki w kilku tonacjach.

Tak. W Ustawieniach ustaw Wariant akordu na Nonowe, a ćwiczenie gamowe przejdzie przez akord nonowy zbudowany na każdym stopniu — tak samo jak dla trójdźwięków i akordów septymowych. Działa dla gamy durowej, molowej naturalnej i melodycznej, wszystkich siedmiu modi oraz gam pięciopalcowych i tetrachordów. Molowa harmoniczna jest świadomie pominięta: trzy jej stopnie wymagają akordów, których nie ma w katalogu.

Żeby ćwiczyć jedno rozszerzenie osobno, użyj grup typów akordów: Akordy nonowe, Akordy undecymowe, Akordy tercdecymowe, Nony (nona mała) — czyli dwa akordy, które pojawiają się w przejściu przez nony diatoniczne — oraz Dominanty alterowane: 7♭5, 7♭9, 7♯9, 7♯11, 9♭5, 9♯11, 13♯11 i 7♯9♯5. Dwa ostatnie można zagrać jako trójdźwięk durowy nad szkieletem dominantowym: trójdźwięk o cały ton wyżej niż pryma daje 13♯11, a o tercję wielką niżej 7♯9♯5. Jak to działa, pokazuje poradnik o strukturach górnych.

Tak. W Ustawieniach wybierz temat Piosenki, wpisz nazwy dźwięków w miejscu akordów (C D E F G) i włącz Pojedyncze dźwięki — każdy wpis będzie wtedy oceniany jako jeden dźwięk równy jego prymie, a nie jako pełny akord. Znak | między grupami oznacza kreskę taktową.

Szybciej: naciśnij Shift+R i zagraj melodię na klawiaturze MIDI — nagranie trafi dokładnie w ten tryb.

Gdy zostawisz Pojedyncze dźwięki wyłączone, ta sama lista jest ćwiczona jako pełne akordy — tak ćwiczy się konkretną piosenkę. Am.1 Cmaj7 F#m7b5/A też zadziała: kropka ustawia przewrót, a ukośnik dźwięk w basie.

Listę uczniów z tym, co każdy ćwiczył między lekcjami. Moje nauczanie pokazuje przy każdym uczniu dzisiejsze minuty, minuty z tygodnia, liczbę ćwiczeń z ostatnich 7 dni, serię dni, datę ostatniego ćwiczenia i najważniejszy cel — dzięki temu lekcję zaczynasz od zapisanych ćwiczeń.

• Cele dla każdego ucznia, ze statusem, który oboje obserwujecie.
• Lekcje — datowany dziennik pisany w trakcie zajęć i udostępniany uczniowi.
• Praca domowa — każde ćwiczenie to link, a lista takich linków to plan lekcji.
• Sesje — każda sesja ćwiczeń, z celnością przy każdym ćwiczeniu.

Uczniowie mają własne konta i własne postępy; Ty widzisz tylko tyle, ile daje relacja.

Zakładasz ją z wiersza ucznia: wybierasz cele, których dotyczy, i opcjonalnie listę ćwiczeń do przerobienia. Potem albo Zacznij teraz, albo ustawiasz termin i Zacznij później.

• Lekcja zaplanowana przyciskiem Zacznij później zaprasza ucznia: dostaje powiadomienie, lekcja pojawia się na jego stronie Moja nauka i można ją dodać do kalendarza. Zacznij teraz nie wysyła powiadomienia, bo jesteście już razem.
• W trakcie zajęć oboje widzicie w Panelu wiersz W trakcie: Lekcja z…, a otwarta strona lekcji ucznia sama przechodzi w stan „w trakcie”.
• Zakończ lekcję zamyka okno czasowe i zapisuje czas trwania. Lekcja, o której ktoś zapomniał, zamyka się sama.

Lekcja wymaga co najmniej jednego celu.

Dziennik lekcji zawiera:

• Twoje notatki, zapisywane w trakcie pisania.
• Notatki ucznia, które tylko on może pisać.
• Ćwiczone podczas lekcji — wypełniane przez aplikację: każde ćwiczenie zagrane w oknie lekcji, z liczbą powtórzeń i średnią celnością.
• Linki i materiały — film, nuty, strona z kursem. Skryptozakładka Materiał do lekcji (ze strony Skryptozakładki) jednym kliknięciem dokłada do trwającej lekcji stronę, na której właśnie jesteś.
• Cele, których lekcja dotyczyła, i lista ćwiczeń, którą przerobiliście.

Chcesz pokazać dziennik rodzicowi, który nie ma konta? Kopiuj link tworzy stronę tylko do odczytu dla każdego, kto dostanie adres — a Wyłącz link odbiera do niej dostęp.

Cel to nazwa, opis i status: Planowany → W trakcie → Prawie ukończony → Opanowany. Kolejność zmieniasz przeciąganiem — ten na górze jest najważniejszy i to on pojawia się przy uczniu na liście.

Każda zmiana zostaje zapisana, więc strona celu pokazuje historię statusów i czas spędzony w każdym z nich.

Uczeń znajdzie swoje cele w Moich celach, razem z informacją, kto je ustawił.

Każde ćwiczenie w tej aplikacji to adres URL. Ustaw je tak, jak ma być ćwiczone — rodzaje akordów, tonacje, przewroty, tempo, ręce — i wyślij link. Uczeń otworzy dokładnie Twój zestaw.

Gdy ćwiczeń ma być więcej, zrób listę i podepnij ją do lekcji; uczeń przechodzi ją po kolei, a Ty widzisz, co zostało zagrane.

Moja nauka to Twoja strona tej relacji: lekcje udostępnione Tobie, Twoje cele wraz ze statusem i listy ćwiczeń, które dostajesz od nauczyciela.

Gdy nauczyciel zaczyna lekcję, w Twoim Panelu pojawia się osobny wiersz, a otwarta strona lekcji sama przechodzi w stan „w trakcie” — nie musisz nic klikać. W trakcie zajęć piszesz własne notatki, a po nich zostaje dziennik z wszystkim, co było ćwiczone.

Tylko tyle, ile daje relacja, a zasady są wypisane wprost: wejdź na stronę Ekipa i przeczytaj Kto co widzi: szczegółowe statystyki, podsumowanie tygodnia, tablica aktywności, historia ćwiczeń, powiadomienia o kamieniach milowych, cele i lekcje — wiersz po wierszu dla nauczycieli, rodziców i znajomych.

Lekcje trafiają do Ciebie, gdy tylko nauczyciel je założy, szczegóły ćwiczeń z lekcji zostają między Wami dwojgiem, a usunięcie kogoś ze znajomych nie kończy relacji nauczyciel–uczeń.

Tak — konto dziecka loguje się wygenerowanym przez aplikację loginem i hasłem, bez żadnego adresu email. Rodzic zakłada je w Mojej rodzinie (do pięciu), a ćwiczenia, serie i monety dziecka należą do niego.

Nauczyciel też może takie konto założyć — dla rodzica, z którym już współpracuje: robisz je na lekcji, a gdy rodzic przyjmie zaproszenie, konto przechodzi pod jego opiekę, a Ty zostajesz nauczycielem. Więcej na stronie Konta.

Moja rodzina pokazuje Twoje dzieci. Przy koncie dziecka założonym przez Ciebie widzisz to samo co nauczyciel: minuty ćwiczeń i serie dni, szczegółowe statystyki i historię ćwiczeń, cele oraz lekcje udostępnione przez nauczyciela.

Przy nastolatku z własnym kontem widzisz mniej: tygodniowe podsumowanie, aktywność, osiągnięcia, cele i udostępnione lekcje, ale bez szczegółowych statystyk i historii ćwiczeń. Pełna tabela jest w Kto co widzi na stronie Ekipa.

Tak:

• każdy akord oceniony w chwili zagrania, gdy podłączona jest klawiatura MIDI — bez czekania na nauczyciela;
• serduszka i plansze poziomów w trybie gry (G) oraz seria dni, która liczy się cały czas;
• krótkie konfetti przy każdej poprawnej odpowiedzi i opcjonalne zdjęcia kotów w nagrodę;
• rytmiczna minigra Jumper (J);
• znajomi i nauczyciele widzą Twoje ćwiczenia w tablicy aktywności.

Monety nagradzają codzienne ćwiczenie. Dostajesz +1 za każdy dzień z ćwiczeniem, +1 dodatkowo po osiągnięciu dziennego celu i +1 za pierwsze ukończenie ćwiczenia — a tracisz jedną za każdy dzień bez ćwiczenia. Stan konta i pełną historię znajdziesz na stronie Twoje monety.

Wydajesz je w sklepie z pupilami. Kot kosztuje 7 monet, a pupile łączą się w większe: 5 kotów to niedźwiedź, 3 niedźwiedzie to tygrys, i tak dalej aż do jednorożca. Sprzedaż zwraca pełną cenę, więc zmiana zdania nic nie kosztuje.

Funkcje, które łatwo przeoczyć:

• Listy — zapisuj ćwiczenia we własnych listach (Moje listy) albo korzystaj z gotowych zestawów;
• Nagrywanie — naciśnij R, zagraj akordy piosenki na klawiaturze MIDI i naciśnij R ponownie — nagranie staje się ćwiczeniem z tematu Piosenki; Shift+R nagrywa melodię;
• Statystyki — statystyki ćwiczeń z wykresami i seriami oraz celność każdego akordu na stronie Statystyki akordów;
• Sprytne powtórki — losowanie niepostrzeżenie częściej podsuwa akordy, które mylisz;
• Podział klawiatury, transpozycja piosenek, ruletka gam, edytor ćwiczeń i notatnik w Panelu.

Możesz połączyć się ze znajomymi, nauczycielami, uczniami i rodziną. Tablica aktywności pokazuje, co ćwiczyli Twoi znajomi i nauczyciele; Moja strona zbiera Twoje linki, listy i osoby. Każde ćwiczenie ma postać zwykłego adresu URL — wyślij go znajomemu, a poćwiczy dokładnie Twój zestaw.

Z nauczycielem albo rodzicem relacja niesie więcej: cele, dzienniki lekcji i historię ćwiczeń — każde z nich jako osobne uprawnienie, które przeczytasz w sekcji Kto co widzi na stronie Ekipa.

Nauczyciel i uczeń są też dla siebie znajomymi: gdy uczeń przyjmie zaproszenie nauczyciela, obie osoby pojawiają się nawzajem na karcie Znajomi. Usunięcie kogoś ze znajomych nie rusza relacji nauczyciel–uczeń — nadal jest Twoim uczniem.

Tak: lista uczniów z tym, co każdy ćwiczył w tym tygodniu, cele z historią statusów, datowane dzienniki lekcji pisane na bieżąco i udostępniane uczniowi, praca domowa w postaci linków i list oraz konta dla dzieci, które nie potrzebują adresu email. Zacznij od Mojego nauczania.

Ma na tej stronie własną sekcję — zajrzyj wyżej, do Nauczyciele, uczniowie i rodzina.