Nazwy akordów albo nuty
To samo pytanie aplikacja zapisze symbolem akordu albo nutami na pięciolinii. Nazwy akordów: zapis amerykański, niemiecki, jazzowy albo solmizacja.
Symbol akordu albo pięciolinia
PianoKitty może pytać o akord nazwą, jak w śpiewniku z akordami nad tekstem, albo nutami na pięciolinii, jak w partyturze. Ćwiczenie i odpowiedź na klawiszach się nie zmieniają, zmienia się tylko zapis pytania.
Nazwę czyta się szybciej: trzy znaki i możesz grać. Pięciolinię czyta się wolniej, ale tak właśnie wyglądają nuty na pulpicie nutowym.
Cztery sposoby zapisu
Wybierz zapis, którego Cię uczono, albo ten, do którego chcesz się przyzwyczaić.
- Amerykański: C, C♯, Cm7. Tak zapisuje akordy większość materiałów w internecie i popowych śpiewników.
- Niemiecki: C, Cis i H w miejscu amerykańskiego B. Tego zapisu uczą polskie szkoły muzyczne.
- Jazzowy (Real Book): C−7, CΔ7, czyli skróty znane z fake booków.
- Solmizacja: Do, Re, Mi, dla osób, które uczyły się solmizacją.
Skrót albo pełna nazwa
Dla początkującego Cm7 to trzy informacje w jednym symbolu. Jeśli ustawisz długą nazwę akordu, aplikacja zapisze ją słowami. Przydaje się to w pierwszych tygodniach, a gdy skróty staną się czytelne, możesz wrócić do krótkiej formy.
Gdzie to ustawić
Wszystko to ustawisz w Ustawieniach. Zmiana obowiązuje wszędzie: w ćwiczeniach, na poziomach i w linkach, które komuś wyślesz.
Nazwy czarnych klawiszy ustawia się osobno: krzyżyki, bemole, losowo albo automatycznie. W trybie automatycznym nazwa zależy od tonacji, więc w F-dur zobaczysz B zamiast Ais. Ustawienie losowe najlepiej przygotowuje do czytania nut, bo w nich spotkasz obie nazwy.
Ustawienia do czytania nut
Tryb pięciolinii ma własne ustawienia, a każde z nich robi z tych samych akordów inne ćwiczenie czytania: klucz (wiolinowy, basowy albo zgodny z ćwiczoną ręką), znaki przykluczowe, całe nuty zamiast ćwierćnut, przesunięcie o oktawę i prymę wyróżnioną kolorem, dopóki nie nauczysz się jej szybko znajdować.
